Zoet vergif – een must om te lezen

Zoet vergif – een must om te lezen

Misschien wisten jullie het volgende al, maar jullie vrienden niet. Wijs hun erop, het kan van levensbelang zijn. 

In oktober 2001 werd mijn zus erg ziek. Ze had maagkrampen en ze had het heel zwaar. Lopen was een enorme opgave. Ze had al haar krachten nodig om uit bed te komen, zoveel pijn had ze.

In maart 2002 had ze al verschillende weefsel- en spierbiopsies ondergaan en had ze 24 verschillende medicaties voorgeschreven gekregen. De artsen konden niet vinden wat zij mankeerde en zij had zoveel pijn en was zo ziek dat ze er zeker van was dat ze snel zou sterven.

Zij zette haar huis, bankrekeningen, levensverzekering etc. op naam van haar dochter en regelde alles voor de verzorging van haar jongere kinderen.

Zij wilde nog één keer echt genieten en plande voor 22 maart een reisje naar Florida (voornamelijk in een rolstoel).

Op 19 maart belde ik haar hoe de meest recente tests waren verlopen en zij zei dat men bij de tests niets had gevonden, maar dat men dacht dat ze MS had.

Ik herinnerde me een e-mail die een vriend me gestuurd had en vroeg mijn zus of zij frisdrank Light dronk. Zij bevestigde dit en stond zelfs op het punt om een flesje open te maken. Ik raadde haar aan om te stoppen met het drinken van Light drankjes en e-mailde haar het artikel, dat mijn vriend, advocaat van beroep, mij had toegestuurd.

Mijn zus belde me binnen 32 uur na ons telefoongesprek en vertelde me dat ze gestopt was met het drinken van Light frisdrank en dat ze kon lopen. De spierkrampen verdwenen. Ze voelde zich nog wel geen 100%, maar wel stukken beter. Ze zou met dit artikel naar haar dokter gaan en me later bellen.

Wel, ze belde me en vertelde dat haar arts verbaasd was. Hij zou al zijn MS- patiënten bellen en navragen of zij kunstmatige zoetstof van wat voor soort dan ook gebruikten. Kortom, zij werd vergiftigd door het aspartaam in de Light-drankjes en was letterlijk bezig dood te gaan.

Toen zij op 22 maart in Florida aankwam, hoefde zij nog maar één pil te slikken en dat was een pil tegen de aspartaam-vergiftiging. Zij is goed op weg naar een compleet herstel en ZE LOOPT, geen rolstoel. Dit artikel redde haar leven.

Als er op een label “SUIKERVRIJ” staat : VERGEET HET!!

Er zit waarschijnlijk ASPARTAAM  in.

Ik heb verscheidene lezingen gegeven op de Wereld Milieu Conferentie over Aspartaam, op de markt gebracht als Nutrasweet en onder diverse andere namen.

Tijdens een lezing door de “EPA” was bekend gemaakt dat er in 2001 in de USA een epidemie was van MS en “systemic lupus” (een het gehele gestel betreffende huidziekte). Het was moeilijk te bepalen welk vergif hier de oorzaak van was. Ik stond op en vertelde dat ik daar was om een lezing juist over dat onderwerp te geven.

Ik zal uitleggen waarom juist aspartaam zo gevaarlijk is. Als de temperatuur van deze zoetstof boven de 86° Fahrenheit (32°Celcius) komt, verandert de methylalcohol in aspartaam in formaldehyde en vervolgens in mierenzuur , dat op zijn beurt weer stofwisselingszuurvergiftiging veroorzaakt. Mierenzuur is het vergif dat voorkomt in de steek van vuurmieren.

De methanol vergiftiging lijkt sterk op MS en systematische lupus. Heel veel mensen hebben de verkeerde diagnose gekregen. Ofschoon MS geen doodsvonnis betekent, is methanol vergiftiging dat wel.

Systematische lupus komt bijna net zoveel voor als MS, vooral bij Dieet-Cola en Pepsi drinkers.

Het slachtoffer weet gewoonlijk niet dat aspartaam de boosdoener is. Hij of zij blijft het gebruiken; de Lupus wordt zodanig geïrriteerd dat het levensbedreigend kan worden.

Wij hebben patienten gezien waarbij de symptomen van systematische Lupus verdwenen zodra zij geen Light drank meer gebruikten. Bij gevallen van MS verdwijnen de meeste symptomen. We hebben veel gevallen gezien waarbij het zicht terugkwam en het gehoor aanmerkelijk verbeterde.

Dit is ook van toepassing op gevallen van tinnitus en fybromyalgie.

Gedurende een lezing zei ik: “Als u aspartaam gebruikt en u lijdt aan fybromyalgie, krampen, pijnscheuten, gevoelloosheid in benen, duizeligheid, hoofdpijn, tinnitus, gewrichtspijn, onverklaarbare depressie, angstaanvallen, onduidelijk spreken, vertroebeld zicht of geheugenverlies, dan heeft u waarschijnlijk een aspartaam-vergiftiging .

Mensen stonden op gedurende mijn lezing en zeiden: ik heb sommige van deze symptomen, is het omkeerbaar?

JA!  JA! JA! Stop met het drinken van Light drank en wees alert op aspartaam op voedsellabels. Veel producten worden hiermee versterkt. Dit is een serieus probleem.

Dr. Espart (een van mijn sprekers) merkte op dat zoveel mensen symptomatisch schijnen te zijn voor MS en dat, gedurende zijn recente bezoek aan een ziekenhuis, een verpleegster hem meldde, dat zes van haar vrienden, allemaal Cola Light-‘verslaafden’, allen de diagnose MS hadden gekregen. Dit kan geen toeval meer zijn.

Light dranken zijn geen dieetproducten.

Light dranken zijn chemisch gewijzigde, veelvoudig sodium (zout) en aspartaam bevattende producten, die juist maken dat je verlangt naar koolhydraten. Het lijkt er eerder op dat je juist meer gaat wegen. Deze producten bevatten formaldehyde, dat opgeslagen wordt in de vetcellen, vooral op de heupen en de dijen. Formaldehyde is absoluut vergif en wordt voornamelijk gebruikt om lichaamsweefsel te conserveren. Veel producten die wij elke dag gebruiken bevatten deze stof, die wij niet in ons lichaam zouden moeten opslaan.

Dr. Roberts vermeldde in zijn lezingen dat, eenmaal verlost van de ‘dieetproducten’ en zonder het doen van beduidend meer lichaamsoefeningen, zijn patienten een gemiddelde van 19 pond verloren gedurende een proefperiode.

Aspartaam is ook zeer gevaarlijk voor diabetici. Men ondervond dat sommige artsen die meenden dat zij patiënten hadden met retinopathie, in feite te maken hadden met mensen met symptomen veroorzaakt door aspartaam. De aspartaam zorgt dat de bloedsuiker oncontroleerbaar wordt.

Dientengevolge kunnen diabetici lijden aan acuut geheugenverlies ten gevolge van het feit dat aspartaamzuur en phenytalaline neurotoxisch zijn als ze zonder de andere aminozuren worden ingenomen die nodig zijn voor een goede balans.

Diabetes behandelen gaat helemaal over BALANS. Vooral bij diabetici passeert het aspartaam de bloed/hersenen-grens en maakt dan de neuronen van de hersenen slechter. Het veroorzaakt dan diverse soorten van hersenbeschadiging, infarcten, depressie, manische depressie, paniek-aanvallen, oncontroleerbare woede-aanvallen!!!

Consumptie van aspartaam veroorzaakt deze zelfde symptomen ook bij niet-diabetici. Documentatie en observatie onthullen ook dat duizenden kinderen met de diagnose ADD en ADHD een complete omslag kregen in hun gedrag als deze chemische producten niet meer gebruikt werden. Zogenaamde gedragsveranderende medicijnen (Ritalin e.a.) zijn niet langer meer nodig .

De waarheid is dat ze eigenlijk nooit nodig waren. De meeste van deze kinderen werden dagelijks vergiftigd met juist het voedsel dat beter voor hen zou zijn dan suiker. Het vermoeden bestaat ook dat de aspartaam in duizenden pallets met Coke en Pepsi Light drank, die gedronken werd door mannen en vrouwen in de Golfoorlog, gedeeltelijk schuld heeft aan het welbekende “Golfoorlog syndroom”. Dr. Roberts waarschuwt dat het geboortegebreken kan veroorzaken, waaronder verstandelijke handicaps, als het gebruikt wordt gedurende de tijd van conceptie of de zwangerschap .

Kinderen lopen vooral het risico op neurologische kwalen en zouden NOOIT kunstmatige zoetstof moeten krijgen. Er zijn verscheidene gevallen bekend van kinderen die lijden aan epileptische aanvallen en andere neurologische storingen die rechtstreeks veroorzaakt worden door het gebruik van dit dodelijke vergif. Hierin ligt het probleem.

Er was een hoorzitting van het Congres waar grote bezwaren werden ingediend tegen het gebruik van aspartaam. Sinds deze hoorzitting zijn er nog twee gevolgd en nog steeds is er niets aan gedaan. De medicijnen- en chemische lobbies hebben veel in de melk te brokkelen.

Helaas is het patent van MONSANTO op aspartaam verlopen. Er zijn nu meer dan 5000 producten op de markt die dit dodelijke chemische product bevatten en er zullen er nog meer worden geïntroduceerd. Iedereen wil een stukje van de “Aspartaam-cake”. Ik kan u verzekeren dat Monsanto, de uitvinder van aspartaam, weet hoe dodelijk het is. En is het niet ironisch dat Monsanto o.a. de Amerikaanse Diabetes Vereniging, de Amerikaanse Dieet Vereniging en de Conferentie van het Amerikaanse College van Artsen sponsort? Dit is onlangs aan het licht gebracht in de New York Times. Bovengenoemde organisaties kunnen geen kritiek leveren of hun link met Monsanto bekend maken, omdat zij geld krijgen van de voedselindustrie en dus achter hun producten moeten staan.

Senator Howard Metzenbaum schreef en presenteerde een wetsontwerp, dat men labelwaarschuwingen moest aanbrengen op producten die aspartaam bevatten, vooral wat betreft zwangere vrouwen, kinderen en babies. Het wetsontwerp zou ook onafhankelijke studies moeten instellen over de bekende gevaren en de bestaande problemen bij de bevolking betreffende neurologische veranderingen en gedragssymptomen. Het wetsontwerp werd afgewezen.

Zo, u bent nu op de hoogte.

Universele inzichten over het Ego

Universele inzichten over het Ego

Jiddu Krishnamurti:
Het ego is een sociaal fenomeen, het geeft iedereen een functie in de maatschappij en een plek in de hierarchie. De maatschappij stuurt ons via het ego. Als we hiermee tevreden blijven, missen we de gelegenheid het zelf te vinden.

Het ego creëert vele soorten verdriet, miljoenen soorten. Daarom zijn we zo ongelukkig. We moeten op een bepaalde manier handelen, omdat de maatschappij ons alleen dan waardeert. We moeten op een bepaalde manier lopen, op een bepaalde manier lachen, ons op een bepaalde manier gedragen. Een moraliteit, een code volgen. En we worden egoïstisch, zoals iedereen dat is. Sommige ego’s zijn erg grof, oppervlakkig en die zijn niet zo moeilijk, maar sommige zijn subtiel, diep verborgen en die zijn het echte probleem.

Het ego komt voortdurend in conflict met anderen omdat zelfvertrouwen ontbreekt. Dat moet ook wel, want het is niet echt.

Als ons wordt verteld dat we niets zijn, is ons ego geschokt. We moeten het verdedigen, want als we dat niet doen, zal het nog verder geschokt worden. Dan zullen we niet meer weten waar we zijn en wie we zijn. Als we op dezelfde manier diep in onszelf duiken en we er achter komen dat we niet zijn wat we dachten te zijn, is het idee van ‘ik’ verdwenen. Feitelijk, op het diepste niveau, kan niemand een idee hebben van wie hij is, omdat er op het diepste niveau niets is. Je kunt er geen idee van hebben.

Osho:
Het ego is een sociaal verschijnsel: jij bent niet het ego, het ego is de maatschappij. Het verschaft je een plaats in de maatschappij, een plaats in de rangorde van de maatschappij. En als je daarmee tevreden bent, zul je alle kansen om je ware zelf te ontdekken mislopen. Is het je nooit opgevallen dat alle vormen van ellende door het ego vat op je krijgen? Je kunt je er niet gelukzalig mee voelen, je kunt je er alleen maar ellendig mee voelen. Het ego is de hel. Als je lijdt, sla dan eens gade wat er aan de hand is en je zult ontdekken dat op de een of andere manier het ego er alles mee te maken heeft.Vecht nooit met je lusten, je ego, je woede, je afgunst, je haat: jij kunt ze er niet onder krijgen, je kunt ze niet verpletteren, je kunt niet van ze winnen. Het enige wat je kunt doen, is je van ze bewust te zijn. En zodra je ze bewust ervaart, zijn ze verdwenen. Het donker verdwijnt met de komst van het licht.

Eckhart Tolle:
Het ego begrijpt niet dat de enige gelegenheid om vrede te hebben NU is.
Eigenlijk wil het ego ook niet dat je dit ontdekt.
Vrede is immers het einde van het ego.

Adyashanti:
Ego is een beweging. Het is een werkwoord. Het is niet iets statisch. Het is de na-de-feiten-beweging van het denken dat wil worden. Met andere woorden, ego’s zijn altijd op pad. Ze gaan het pad van de psychologie, het spirituele pad, het pad om meer geld of een betere auto te krijgen.

Dat gevoel van ‘ik’ is altijd bezig met worden, altijd aan het bewegen, altijd iets aan het bereiken. Of het doet het tegenovergestelde – het beweegt achteruit, het verwerpt, het ontkent. Om op gang te kunnen blijven heeft dit werkwoord dus beweging nodig. Daarom doet het werkwoord – laten we het ‘egoën’ noemen – niets als we niet bezig zijn met worden. Zodra een werkwoord stistaat is het geen werkwoord meer. Zodra je niet meer hardloopt, is er niet zoiets als hardlopen – het is weg; er gebeurt niets. Dit ego-gevoel moet blijven bewegen om te bestaan, omdat het verdwijnt zodra het stilstaat, zoals hardlopen verdwijnt als je voeten stilstaan.

Wanneer we dit echt tot ons laten doordringen en inzien dat er geen ego is, alleen egoën, zien we wat het ego werkelijk is. Daardoor komt er vanzelf een eind aan het najagen of het afkeren van iets. Dit stoppen moet rustig gebeuren en op een heel natuurlijke wijze, want als we proberen te stoppen, dan is daar toch die beweging weer.

Ramana Maharshi:
Wees wat je bent. Er moet niets komen of verschijnen. Het enige wat nodig is, is het ego verliezen.

Waar wacht je op?

De gedachte “ik heb niet gezien”,

de verwachting om te zien

en het verlangen om iets te krijgen,

zijn allemaal resultaten van het ego.

Denken is niet je ware aard.

Boeddha:
Niet het zelf, maar de waarheid.

Jullie bereiken onsterfelijkheid door jullie geesten met waarheid te vullen.
Word daarom als vaten die geschikt zijn om de woorden van de meester te ontvangen.
Reinig jullie van het kwade en heilig jullie levens.
Er is geen andere weg om waarheid te bereiken.

Leer te onderscheiden tussen zelf en waarheid.
Zelf is de oorzaak van zelfzucht en de bron van het kwade.
Waarheid hangt aan geen zelf; zij is universeel en leidt tot recht en gerechtigheid.
Zelfs – dat wat zich voordoet aan hen die hun zelf even liefhebben als hun zijn – is niet het eeuwige, het altijddurende, het onvergankelijke.
Zoek niet het zelf, maar zoek de waarheid.

LaoTse:
Wiens geest niet meer in het ondoorgrondelijke wortelt
moet leven vanuit de oorspronkelijkheid van zijn hart.
Wie die oorspronkelijkheid heeft verloren
moet leven vanuit de liefde.
Wie niet meer vol liefde kan leven
moet tenminste rechtvaardig handelen.
Wie zelfs dat niet meer kan,
moet zich door zeden en gewoonten laten leiden.
Het afhankelijk worden van de heersende moraal
is echter de onderste trede der zedelijkheid
en duidt reeds op verval.
Wie dan nog meent
door zijn verstand te ontwikkelen
zijn hart te kunnen vervangen
is een dwaas.
Bedenk daarom:
de ware mens
volgt een innerlijke wet
en geen uiterlijk gebod,
hij drinkt uit de bron
en niet van het water
dat afvalstoffen met zich voert.
Hij zoekt steeds de oorsprong

Mahatma Ghandi:
Wanneer het ego sterft, ontwaakt de ziel.

Liefde, dat is waar het écht om gaat

Liefde, dat is waar het écht om gaat

‘Hoe gaat het met je?’
‘Oh, goed hoor…’

Ons meest ingeburgerde begroetingsritueel is niet bedoeld om werkelijk contact te maken. Welnee. Het betekent zoiets als: speel jij je rol in de Matrix nog wel, mijn beste? Geen afwijkingen van het script? Mooi zo! Vertel vooral niet hoe je je werkelijk voelt en veins de schone schijn van uiterlijk geluk.

Laten we het ritueel eens wat nader beschouwen. Als we dichter bij elkaar in de buurt komen, fysiek gezien, dan is huidcontact niet meer te vermijden. De meest geëigende vorm daartoe is natuurlijk de handdruk. Formeel, veilig, vertrouwd en toch afstandelijk genoeg om geen inbreuk te maken op de gevoelswereld. Stel je toch eens voor! Wat hebben we nog meer voor begroetingen?

De Businessman: handdruk met vertrouwd kneepje van de linkerhand om de pols of op de schouder en quasi geïnteresseerde blik. ‘Hoe is het met jou, joh?

Of als er al meer amicaal contact is, de Chiropractor, waarbij de joviale begroeter je in de armen sluit en en passant even kraakt.

Of natuurlijk de Hollywood, waarbij je je breedste ‘gemeende’ grijns op je gezicht tovert en ‘haiiiiiiiiiii, wat zie je er goed uit’ liegt.

Dan hebben we natuurlijk nog de begroeting die het goed doet in de scène van bijna ontwaakte zielen: de hug. Deze begroetingsvorm lijkt misschien intiem, maar is dat vaak helemaal niet. Meestal lopen de begroeters op elkaar af zonder eerst oogcontact te maken, een vereiste voor werkelijke intimiteit. Armen om elkaar heen, tap, tap, tap op de schouders en klaar is Kees.

Armoede
We leven massaal onder de armoedegrens. Contactarmoede, welteverstaan. Die armoede is overerfelijk. Als jij als kindje niet de strelingen en liefkozingen hebt gehad die je nodig had, word je er misschien zelfs allergisch voor en groei je vervolgens op als een volwassene die werkelijk contact uit de weg gaat. Terwijl je er diep van binnen naar snakt om intiem te zijn met anderen. Ieder mens heeft die behoefte. De meeste weten het alleen niet (meer). Ze vermijden intiem contact liever, dan dat ze het risico nemen om gekwetst te worden. Als je te weinig liefkozingen hebt gehad in je kindertijd, zal intimiteit ongemakkelijk aanvoelen, en verbonden zijn aan pijnlijke gevoelens en schaamte. Gevoelens die tegen elke prijs vermeden dienen te worden. Liever houden we de schijn op van een rijk, gezond en succesvol leven.

Hoe gaat het? Uitstekend! Die contactarmoede wordt zo van ouder op kind doorgegeven, generaties lang. Doordat je niet weet wat je mist of waarnaar je verlangt, kun je gerust een levenlang dolend blijven en op zoek naar een substituut in de vorm van aandacht, aanzien, macht, geld, eten, alcohol, snoep, drugs, dure spullen, seks of andere genotmiddelen. Voor heel even is de diepe knagende behoefte misschien vervuld, de eeuwigdurende innerlijke honger zal snel weer toeslaan. Deze honger is niet te stillen. Althans, niet met substituten.

Er is maar één werkelijk medicijn: liefde.
Gesteld dat bovenstaande waar zou zijn, dan is de hamvraag natuurlijk: kan ik mijn negatief intimiteitssaldo ooit aanvullen? Voordat we met die vraag doorgaan, kunnen we beter eerst het waarheidsgehalte onderzoeken, iets wat je alleen voor jezelf kan doen. Hoe is het met jouw behoefte aan intimiteit gesteld? Hoe voelt het als iemand je aankijkt, of aanraakt? Mogen mensen dicht bij je komen? Hoe voelt je huid als iemand je streelt, of als iemand je langer dan drie seconden aankijkt of vasthoudt?

Met dit zelfonderzoek kom je er al gauw achter hoe je ervoor staat. Hoe was het bij jou vroeger thuis, werd je liefdevol aangeraakt? Sommigen hebben hier te weinig in gekregen en zijn emotioneel verwaarloosd. Anderen hebben juist weer verkeerde aandacht gekregen, in het geval van incest of geweld.

Behoeften en grenzen
Waar het bij contact om draait is: wat is goed voor jou? Hoe voelt het contact fijn voor jou? Wil je iemand dichtbij laten komen, of is wat afstand juist beter? Contact begint dus bij jezelf, bij jouw eigen behoefte, en hoe je hebt geleerd die behoefte te uiten en te bevredigen.

Alleen als je je eigen behoefte kent, en weet wanneer iets fijn is en wanneer niet, kun je de ander jouw behoefte duidelijk maken en je gezonde grenzen aangeven. Dan begint het spannende spel van contact maken, van uitzoeken hoe je je tot de ander verhoudt. Wanneer die verhouding klopt en beide partners voelen aan wat de ander en hij/zijzelf fijn vindt, ontstaat er een basis van intimiteit en liefdevol contact. Beiden zijn dan afgestemd op elkaars behoeften en grenzen. Dát is het soort liefde dat het negatieve banksaldo aan kan vullen en je uit de rode gevoelscijfers kan helpen.

Kan ik dat bewijzen? Nee! Kun je het ervaren? Jazeker! Je kunt het voelen, wanneer iedere cel in je lichaam zich ontspant en tot leven komt. Wanneer je magnetisch naar de ander toe wordt getrokken en je huid hunkert naar contact en aanraking. Als dat gebeurt, weet je dat je gevoed wordt met liefde.

Echte intimiteit kun je voelen en ervaren in je hart: als het goed is kun je voelen dat het opengaat. Misschien gaat het zelfs wel gloeien. Dan wéét je dat je trouw bent aan jezelf, aan je gevoelens en behoeften en dat je helemaal afgestemd bent op jezelf én de ander. Het zou mooi zijn als deze vorm van intimiteit ook ten grondslag ligt aan je seksualiteit, maar dat is niet nodig om je ware behoeften te bevredigen: deze vorm van intimiteit kun je met iedereen beleven.

Laten we eens kijken wat de wetenschap over het fenomeen intimiteit te zeggen heeft. De theorie zegt dat het de neurotransmitter oftewel het hormoon oxytocine is dat verantwoordelijk is voor onze beleving van liefde. Zonder dit hormoon zou je niet verliefd kunnen worden. En hoe zorgen we ervoor dat het hormoon toeneemt in ons systeem? Door elkaar aan te raken! Sterker nog, als je dit hormoon van buitenaf toedient gebeurt er niets: het wordt direct door het lichaam afgebroken. Een heilige bescherming van onze schepper wellicht, om ervoor te zorgen dat liefde niet uit een potje kan komen…

Oxytocine wordt ook wel het ‘knuffelhormoon’ genoemd. Het verklaart waarom we ons zo heerlijk voelen, de eerste jaren van een intieme relatie (in sommige relaties een leven lang!) We raken elkaar volop aan, en stimuleren de toename van het liefdeshormoon. Volgens de statistieken leven getrouwde mensen dan ook langer. Hoe het precies werkt is voor de wetenschap nog niet duidelijk maar het lijkt erop dat oxytocine de effecten van stress – de basis van de meeste welvaartsziektes – ongedaan maakt. Wetenschappelijk is aangetoond dat oxytocine hunkeringen naar verslavende stoffen opheft, dat het kalmeert, seksuele ontvankelijkheid stimuleert, impotentie opheft, stress reduceert en depressie vermindert. In mijn woorden: liefde als universeel panacee.

Ontmoeting
Nu we onze fake-begroetingen een voor een hebben ontmanteld en hebben gezien hoe belangrijk liefde en intimiteit is voor onze gezondheid en ons welbevinden, rest natuurlijk nog één vraag: hoe groeten wij elkaar op een voor beide partijen voedende manier?

Een voedende liefdevolle ontmoeting werkt als volgt: allereerst maak je contact met je hart, met je eigen gevoelens. Vanuit je eigen gevoelscentrum maak je contact met de ander, allereerst met je ogen. Vervolgens hou je elkaars handen vast. Niemand leidt, niemand volgt. Laat ze eenvoudig bij elkaar rusten, doe er niets mee. Handen en ogen zijn beide verlengstukken van het hart. Je voelt hoe het contact is, je blijft bij jezelf en ontmoet de ander met je ogen, in jouw gevoelswereld. Ontmantel jezelf, laat je oordelen over de ander los en kijk en voel alleen. Met zachte, tedere ogen ontvang je de ander en zie je jezelf weerspiegeld. Zodra jij jezelf ontwapent, kan de ander ook smelten. Wanneer jullie beiden smelten, komt de stroom van liefde op gang. Het kan dan zomaar zijn dat de ontmoeting verder gaat, dat jullie handen openen en het eindigt in een hug, waarbij de lichamen versmelten. Zo´n ontmoeting komt diep binnen en heelt wat ooit beschadigd raakte onder tekort aan aandacht. Het mooie aan liefde is: hoe meer je ervan geeft, hoe meer je krijgt. Open je hart en volg het, luister naar jouw grenzen en voed jezelf met de nectar waar dit universum om draait. Het knuffelseizoen is geopend!

Lars Faber is auteur van boeken als ‘De Gewijde Reis’ en ‘De Heldenreis’, www.degewijdereis.nl

De kracht van verbinding

De kracht van verbinding

Het verhaal van Hedy Schleifer over de ‘Power of Connection‘ legt de essentie van samenleven bloot.

In hoeverre draag je zorg en verantwoordelijkheid voor de relatie?
Hoe kom je tot een werkelijke ontmoeting?

Our relationship lives in the sacred space between us, that we live together.

De 68-jarige Schleifer, dochter van Joodse ouders die uit het Duitse concentratiekamp ontsnapten, nodigt je uit om een brug over te steken en dan opnieuw te kijken en te luisteren. Daaraan gaat een fundamentele beslissing vooraf.

Met een mengeling van tranen en een lach kijk ik naar deze TED talk…

Hedy neemt me mee in haar verhaal over verbinding. “Het vraagt een hoop moed om je echt te verbinden”.
-Engels gesproken

Thrive – gedijen, wat zal ervoor nodig zijn?

Thrive – gedijen, wat zal ervoor nodig zijn?

Thrive betekent zoiets als groeien, openbloeien of tieren, voorspoedig gedijen of positief ontwikkelen. En daar is een film over gemaakt, over het groeien van de mens op nagenoeg ieder vlak. Wetenschappelijk, maar ook spiritueel.

De prent duurt iets meer dan twee uur, en eigenlijk moet u hem gewoon een keertje gezien hebben. Het betreft een vlotte documentaire met erg veel gasten, en qua grenswetenschap is het smullen. Het merendeel van de typisch grenswetenschappelijke theorieën komt er in langs: graancirkels, aliens, sacrale geometrie, de zoektocht naar het basispatroon van het universum, het ‘systeem’ en de omwenteling van de maatschappij, verboden onderzoeken naar eindeloze energie, onder de pet gehouden gezondheidsmethodes en veel meer…

De mannen hebben iets te vertellen

De mannen hebben iets te vertellen

Een manifest van (schuld)bewuste mannen

Wat bezielt de mannen van “A Manifesto for Conscious Men”?

Met als achtergrond een new-age achtige soundtrack spreken mannen telkens enkele woorden van het manifest uit. Zij spreken langzaam en kijken indringend in de camera, als was hun boodschap speciaal voor jou bestemd. Als het op de inhoud aankomt, staat een schuldbekentenis centraal. Die betreft niets minder dan de hele geschiedenis van onderdrukking, verkrachting, misbruik en mishandeling van vrouwen door ‘onbewuste’ mannen. Uitsluiting van politiek of religieus ambt wordt genoemd. Gezichtsbedekkende kleding en genitale verminking komen aan bod, maar ook heksenverbranding en prostitutie.

“On behalf of my gender, I apologize to you for our unconscious actions when we were angry, scared and in the grip of destructive forces in our psyche,” zegt Gay Hendricks, een van de initiatiefnemers van de actie.

Vervolgens wordt ‘woman’ of ‘the feminine’ geëerd om haar diepe band met de aarde. Om haar diepgaand vermogen tot voelen, om de schoonheid en integriteit van haar lichaam. Om haar vermogen tot het vredig oplossen van conflicten. Om haar bereidheid te luisteren naar haar lichaam en om haar gevoel voor rechtvaardigheid met compassie.

In een algehele stemming van vergeving en verzoening besluit het manifest met de uitspraak: “Together, we can make miracles.”

Translate »

Stichting Carien - carien.org