Een brief aan Carien, van Emily

Een brief aan Carien,

“zware confrontaties” , “moeilijke gesprekken”
Uren lang contact proberen te maken, maar het lukt niet omdat ik zoek zoek zoek.
Of alleen maar weerstand ervaar. Allemaal mind “ellende”
Te vaak vergeet ik nog wat je missie werkelijk is.
Maar beetje bij beetje vergeet ik je missie steeds minder vaak.
Ook al zit ik midden in de storm.

Jij gidst me juist door die storm heen en leert me om in het oog van de storm te staan,
En ‘m in stilte te aanschouwen.

Hééééééél langzaam leer je me hoe ik naar je moet luisteren,
Hééééééél langzaam dring je tot me door.
Ik bedoel dat ik heel langzaam leer, als het aan jou lag luisterde ik 10 jaar geleden al naar je.

Je vecht kei en kei hard(t) voor onze hartjes.
Na al die jaren prutsen en afzeiken door al die mensen, ga je nog steeds door…
Nog steeds sta je voor iedereen klaar die hun hart wil ervaren, ook al weet je dat ze (nog) niet helemaal willen.

Je zegt dat je geen geduld hebt, maar ik heb nog nooit iemand gezien met zo vreselijk veel engelen geduld.

Je hebt mij al zo veel laten inzien, ook al vond “ik” het op dat moment verschrikkelijk.
Dat waren en zijn levenslessen.

De liefde die ik voor je voel is oneindig. Dat is niet in woorden te omvatten.
Je bent puur en onveranderlijk en handelt puur en alleen vanuit liefde.
Dat moet ik gaan zien, echt zien.
Zodat ik met alle respect en nederigheid naar je kan luisteren

Het is echt niet te bevatten waarom ik nog naar die negativiteit van mijn eigen mind luister.
Wat er steeds weer voor zorgt dat ik een verbitterd, chagrijnig, doodsbang oud omaatje wordt.
Wie niks voor de mensen betekend heeft En de rug toekeert naar het het Goddelijke.
Egoïstischer dan dat kan volgens mij niet.

Terwijl als ik naar jou luister, écht ga luisteren met mijn hart.
Dan kan ik naast jou gaan staan en de boodschap die je uitdraagt verder helpen verspreiden.
En ook echt iets betekenen voor de mensen, iets achter laten in de wereld.
Dat we samen liefde zijn en uitstralen, met zijn allen.
Met zijn allen samen in je grote cruiseschip stappen en varen naar de gouden oever.
Dat klinkt toch mega gezellig!

Nu ik dit schrijf voel ik steeds meer respect voor jou, en je woorden die me gidsen naar het Goddelijke.
Alles wat ik nu schrijf dat heb je me laten inzien en ik heb het gevoel dat er zo veel meer is wat ik nog wil zeggen.

Ik wil niet meer respectloos met mijn mind reageren en strijden als je me aan het gidsen bent.
Dat klopt niet, dat kan niet meer, echt niet meer.
Het klopt totaal niet met wat mijn hart me verteld.
Ik moet echt mijn kop gaan houden en naar jou luisteren.
Jou toe laten, jouw woorden binnen laten komen en de mind laten voor wat het is.

Dank, dank, dank zo veel voor alle geduld, voor alle liefde en voor alle harde schoppen onder mijn eerste chakra.
Zo veel dank voor de ongekende toewijding die je hebt om al die hardnekkige ego’s te lijf te gaan en het licht te brengen naar iedereen.
Dank, dank, dank dat wij hier zo dichtbij kunnen en mogen zijn.

Dankjewel voor alle steun die je me geeft, dat je alleen maar het beste wil voor iedereen.
Dat je 8000 keer hetzelfde herhaalt omdat we niet luisteren, en toch maar door blijft gaan.
Dank, dank, dankjewel dat je me iedere keer weer opnieuw laat zien wat liefde werkelijk is.
Ondanks dat ik tegen blijf sputteren. Ondanks dat ik eigenlijk zo ondankbaar en egoïstisch ben.
Je blijft altijd met liefde naar me kijken, of het nu een flinke schop is of een heerlijke knuffel.

Dankjewel voor al die uren, dagen, weken, maanden en jaren die je investeert om ons te gidsen naar het Goddelijke.

Ik hou zo veel van jou.

Emily

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »

Stichting Carien - carien.org